Na poslaniu z trawy by HEARN LIAN

Author:HEARN LIAN [HEARN LIAN]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-08T10:01:42.489000+00:00

Rozdział siódmy

Opuściłem dom tą samą drogą, którą przyszedłem: przez okno, w dół po ścianie, a następnie po słowiczej podłodze. Spała pod moimi stopami, lecz poprzysiągłem sobie, że następnym razem sprawię, iż zaśpiewa. Jednak, inaczej niż poprzednio, nie przeskoczyłem na drogę – tym razem cicho przebiegłem przez ogród, przybrałem niewidzialną postać i przywarłszy do kamieni niczym pająk, przeczołgałem się przez otwór, który odprowadzał strumień do rzeki. Tam skoczyłem do najbliższej łodzi, odcumowałem, chwyciłem leżące na rufie wiosło i z całych sił odepchnąłem się od brzegu.Łódź stęknęła cicho pod moim ciężarem, prąd szarpnął kadłubem. Ku mojej konsternacji niebo się przetarło; zrobiło się znacznie zimniej, ale dzięki księżycowi w trzeciej kwadrze – także znacznie jaśniej. Wtem usłyszałem na brzegu tupot nóg, odesłałem więc swoje drugie „ja” z powrotem pod mur, sam zaś przypadłem do dna.

Akio nie dał się zwieść; odbił się od muru i skoczył w moją stronę, niemal wzlatując w powietrze. Nie bardzo wierzyłem, że uda mi się wymknąć, mimo to znów stałem się niewidzialny i muskając powierzchnię wody, rzuciłem się ku innej łodzi przy nabrzeżu. Pośpiesznie odwiązałem cumę, lecz gdy odpychałem się wiosłem, ujrzałem, że Akio ląduje w rozkołysanej łódce, którą przed chwilą opuściłem, chwyta równowagę, po czym daje ku mnie susa. Czym prędzej znów się rozdwoiłem i zostawiając za sobą drugie „ja”, skoczyłem z powrotem; poczułem drżenie powietrza, gdy mijaliśmy się w locie. Padłem na dno pierwszej łodzi, zerwałem się na nogi i złapawszy wiosło, zacząłem nim machać szybciej niż kiedykolwiek w życiu.

Tymczasem moje drugie „ja” rozpłynęło się w uścisku Akio, który znów szykował się do skoku; ratunku mogłem szukać jedynie w nurtach rzeki. Dobyłem noża, by pchnąć prześladowcę, kiedy wyląduje, ale jak zwykle był szybszy i z łatwością uniknął ataku. Na szczęście przewidziałem jego ruch – uderzyłem go wiosłem w skroń tak mocno, że padł na wznak, ogłuszony. Łódź zakołysała się gwałtownie. Straciłem równowagę i kurczowo chwyciłem się burty. Nie miałem ochoty znaleźć się w lodowatej wodzie – chyba że wraz ze mną utonąłby Akio.

Ledwie zdążyłem odskoczyć na dziób, kiedy się ocknął i natychmiast przygniótł mnie całym ciałem. Poczułem na gardle morderczy uścisk jego dłoni. Wciąż byłem niewidzialny, ale i tak nie mogłem nic zrobić, przygwożdżony i bezradny niczym karp na desce kucharza.

Pociemniało mi w oczach, lecz Akio nagle rozluźnił uścisk.

–Ty zdrajco – wydyszał. – Kenji nas ostrzegał, że w końcu wrócisz do Otori. Właściwie cieszę się, że tak uczyniłeś; pragnąłem twojej śmierci od chwili, gdy cię ujrzałem, a teraz mi zapłacisz. Za obraźliwe zachowanie wobec rodziny. Za moją rękę. I za Yuki.

–Więc mnie zabij, tak jak twoja rodzina zabiła mego ojca, ale pamiętaj, że nasze duchy dopadną cię choćby na końcu świata! Do dnia śmierci będziesz przeklęty! Zamordujesz własnego krewnego!

Łódź niesiona odpływem zadygotała pod nami. Gdyby w owej chwili Akio użył rąk albo noża, nie opowiadałbym teraz tej historii, nie oparł się jednak pokusie ostatniej obelgi.

–Twoje dziecko będzie moje! Wychowam je, jak należy, na prawdziwego Kikutę! – wrzasnął, potrząsając mną brutalnie. – Pokaż twarz! Chcę zobaczyć twoją minę, kiedy będę ci mówił, że zrobię wszystko, by znienawidziło nawet wspomnienie o tobie! Chcę widzieć, jak umierasz!

Przybliżył się, wypatrując mojej twarzy.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.